مقدمه ای مفصل بر استفاده از صفحات تیتانیوم
تیتانیوم یک فلز بی اثر، نماد شیمیایی آن اتمی شماره ۲۲، و یک فلز نقره ای است. گرانش خاص ۴٫۵۱، نقطه ذوب ۱۶۶۸ درجه سانتی گراد. ذخایر آن در پوسته زمین بسیار غنی است و پس از آهن، آلومینیوم و منیزیم در رتبه چهارم قرار دارد که بیش از ده برابر مجموع فلزات مورد استفاده رایج مس، نیکل، سرب و روی است.
سنگ معدن های مورد استفاده برای تولید تیتانیوم در صنعت شامل روتیل، ایلمنیت و تیتانومگنتیت است. به دلیل دشواری استخراج جداگانه، تیتانیوم فلزی با اهمیت صنعتی تا سال های ۱۹۴۰ تولید نشد. بنابراین به تیتانیوم عموماً به عنوان یک فلز سبک کمیاب گفته می شود. با توجه به نیازهای مختلف محصولات مختلف در زمینه های مختلف، محصولات تیتانیوم و تیتانیوم با هم متفاوت است.
مردم آن را به صفحات، میله ها، لوله ها، نوارها، سیم ها و غیره پردازش می کنند که می تواند در اشکال پردازش عمیق برای پاسخگویی به طیف گسترده ای از نیازها برای پاسخگویی به نیازهای زمینه های مختلف مورد استفاده قرار گیرد. در میان آن ها صفحات تیتانیوم، حلقه های تیتانیوم، جعل تیتانیوم و دیگر کاربردهای رایج هستند. مشخصات و خواص صفحات تیتانیوم که معمولاً در صنعت شیمیایی استفاده می شود در زیر به اشتراک گذاشته شده است. سطح صفحه تیتانیوم باید روشن و فلزی باشد.
ورق مجاز به تحویل با پایان سندبلاست. سطح صفحه تیتانیوم مجاز به تیره شدن اندک و برخی علائم آب است؛ برخی از نقص ها مجاز هستند، مانند خراش ها، کنفها، چاله ها و دیگر نقایصی که از نیمی از تحمل ضخامت تجاوز نمی کنند، اما ضخامت باید کوچک باشد. ظاهر مجاز به داشتن نقص ماکروسکوپی مانند ترک، پوست کندن، پوست اکسید، چین ها، شمولات فلزی و غیر فلزی و آثار شستشوی آلکالی نیست. صفحات تیتانیوم مجاز به داشتن برخی نقص های آشکار در طول جهت نورد هستند، اما ضخامت صفحه پس از تمیز کردن کمتر از ضخامت مجاز نیست.